شرح فشرده ای از حال منافقان (سوره بقره/۸-۱۶)

آیات فوق شرح فشرده و بسیار پر مغزى پیرامون منافقان و ویژگیهاى روحى و اعمال آنها بیان مى‏کند:

+ اسلام در یک مقطع خاص تاریخى خود با گروهى روبرو شد که نه اخلاص و شهامت براى ایمان آوردن داشتند و نه قدرت و جرأت بر مخالفت صریح. این گروه که قرآن از آن ها به عنوان “منافقین” یادمى‏کند و ما در فارسى از آن ها تعبیربه “دورو” یا “دوچهره” مى‏کنیم در صفوف مسلمانان واقعى نفوذ کرده بودند، و خطر بزرگى براى اسلام و مسلمین محسوب مى‏شدند.

+ نخست تفسیرى از خود نفاق دارد مى‏گوید: «بعضى از مردم هستند که مى‏گویند به خدا و روز قیامت ایمان آورده‏ایم درحالى که ایمان ندارند» (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْیَوْمِ الْآخِرِ وَ ما هُمْ بِمُؤْمِنِینَ)

+ + آن‌ها این عمل را یک نوع زرنگى و به اصطلاح تاکتیک جالب، حساب مى‏کنند: «آن‌ها با این عمل مى‏خواهند خدا و مؤمنان را بفریبند” (یُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِینَ آمَنُوا).

+ در آیه بعد به این واقعیت اشاره مى‏کند که نفاق در واقع یک نوع بیمارى است، انسان سالم یک‌چهره بیشتر ندارد، هماهنگى کامل درمیان روح و جسم او حکم‌فرما است، چرا که ظاهر و باطن و روح و جسم همه مکمل یکدیگرند اگر مؤمن است، تمام وجود او فریاد ایمان مى‏کشد و اگر منحرف شود بازهم ظاهر و باطن او نشان دهنده انحراف است، این دوگانگى جسم و روح درد تازه و بیمارى اضافى است، این یک نوع تضاد و ناهماهنگى و از هم گسستگى است که حاکم بر وجود انسان مى‏شود. «در دل‌هاى آن‌ها بیمارى خاصى است” (فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ)

+ نخستین ویژگی آن‌ها داعیه‌ی اصلاح‏طلبى است درحالى که مفسد واقعى همان‌ها هستند: «هنگامى که به آن‌ها گفته شود در روى زمین فساد نکنید مى‏گویند ما فقط اصلاح کننده‏ایم!» (وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ) اصرار و پافشارى آنها در راه نفاق و خو گرفتن با این برنامه‏هاى زشت و ننگین سبب شده که تدریجا گمان کنند این برنامه‏ها مفید و سازنده و اصلاح- طلبانه است. گناه اگر از حد بگذرد، حس تشخیص را از انسان مى‏گیرد، بلکه تشخیص او را واژگونه مى‏کند، و ناپاکى و آلودگى به صورت طبیعت ثانوى او در مى‏آید.

+ آن‌ها خود را عاقل و هوشیار و مؤمنان را سفیه و ساده لوح و خوش‏باور مى‏پندارند، آن چنان که قرآن مى‏گوید: «هنگامى‌که به آن‌ها گفته مى‏شود ایمان بیاورید آن گونه که توده‏هاى مردم ایمان آورده‏اند، مى‏گویند آیا ما همچون این سفیهان ایمان بیاوریم؟!» (وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا کَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ کَما آمَنَ السُّفَهاءُ

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس